Gasvormige verliezen

Bij de berekening van de hoeveelheid stikstof in mest wordt rekening gehouden met stikstof die als gas verloren gaat tussen uitscheiding en het moment waarop de mest wordt gebruikt of afgevoerd.

Stichting Stikstofclaim kreeg signalen dat bij melkvee met een te laag percentage gasvormige verliezen werd gerekend. Daardoor kon op papier meer stikstof in de mest zitten dan er in de praktijk nog aanwezig was. Dat kan gevolgen hebben voor de hoeveelheid mest die een melkveehouder volgens de administratie moet afvoeren.

Rekenregels moeten zo goed mogelijk overeenkomen met wat er werkelijk op een boerenbedrijf gebeurt.

Als onderzoek laat zien dat een wettelijke rekencorrectie niet meer klopt, moet die worden aangepast. Een boer moet niet betalen voor stikstof die alleen op papier nog in zijn mest aanwezig is.

Stichting Stikstofclaim liet CLM Onderzoek & Advies onderzoek doen naar de stikstofcorrectie voor gasvormige verliezen bij melkvee. De onderzoekers vergeleken verschillende berekeningsmethoden en wetenschappelijke onderzoeken.

Stichting Stikstofclaim presenteerde de resultaten vervolgens aan agrarische organisaties en beleidsmedewerkers en bracht het onderwerp onder de aandacht van Tweede Kamerleden. Daarna werd een motie ingediend waarin de minister werd gevraagd de correctie aan te passen.

Per 1 januari 2025 is de stikstofcorrectiefactor voor melkvee verhoogd van 10,1 naar 14 procent. De Rijksoverheid vermeldt daarbij expliciet dat 14 procent op basis van wetenschappelijk onderzoek beter aansluit bij de werkelijke situatie op het boerenerf. Daardoor kan een melkveehouder binnen de geldende stikstofnorm meer kuubs mest op eigen grond plaatsen. Een volgende aanpassing heeft inmiddels een positief oordeel gekregen van de Commissie Deskundigen Meststoffenwet. Het is nu wachten op het besluit van de minister over invoering.

Daarmee heeft de inzet van Stichting Stikstofclaim resultaat opgeleverd voor melkveehouders in heel Nederland.